ΟΥΛΕΣ

Οι ουλές εμφανίζονται συνήθως μετά από τραυματισμούς του δέρματος ή χειρουργικές επεμβάσεις καθώς και με κάποιες δερματικές παθήσεις όπως είναι η ακμή.

featured article

Οι ουλές αποτελούν μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης του οργανισμού μετά από την πρόκληση της βλάβης στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος.

Πιο συγκεκριμένα, οι ουλές είναι τα ορατά σημάδια που επιμένουν μετά την επούλωση μιας πληγής. Ο λόγος που γίνονται ορατές έγκειται στις αλλαγές που προκαλούν οι δερματικοί ιστοί στα υποκείμενα κύτταρα στην επιφάνεια του δέρματος της εκάστοτε περιοχής.

Οι ουλές έχουν απρόβλεπτη εξέλιξη

Αρχικά εμφανίζονται ως κόκκινοι-μωβ ιστοί που αργότερα γίνονται λευκοί και αρκετές φορές παρουσιάζουν κνησμό, πόνο και ευαισθησία. Με το πέρασμα του χρόνου συρρικνώνονται και γίνονται λιγότερο εμφανείς. Κάποιες φορές δε, σε πιο πρόσφατες ουλές πιθανόν να υπάρξει αυτόματη βελτίωση. Αυτό όμως είναι μια συνθήκη που δεν συμβαίνει πάντα. Αυτό συμβαίνει επειδή:

Η εξέλιξη μιας ουλής εξαρτάται από τον τρόπο διαδικασίας επούλωσης του κάθε οργανισμού και τον τύπο του αρχικού τραύματος που προκάλεσε τη βλάβη.

Ο ιστός της ουλής σχηματίζεται καθώς το δέρμα θεραπεύεται από τον τραυματισμό. Ωστόσο, η εξέλιξη της ουλής είναι απρόβλεπτη καθώς εξαρτάται από τον τρόπο διαδικασίας επούλωσης του εκάστοτε οργανισμού και τον τύπο του αρχικού τραύματος που προκάλεσε τη βλάβη.

Για παράδειγμα, μια κακή ή επιθετική διαδικασία επούλωσης μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία αντιαισθητικών και ενδεχομένως παραμορφωτικών ουλών. Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις που παρά το γεγονός ότι το τραύμα επουλώνεται καλά, να εξελιχθεί σε ουλή που πιθανόν να επηρεάσει την εμφάνιση του ατόμου.

Κάθε ουλή είναι διαφορετική για αυτό χρειάζεται εξατομικευμένη θεραπεία που απαιτεί υπομονή και δέσμευση χρόνου από τον ασθενή.

Ενδέχεται να είναι επηρμένες ή εμβυθισμένες, να διαφέρουν ως προς το χρώμα και την υφή από τον περιβάλλοντα υγιή ιστό ή να είναι ιδιαίτερα εμφανείς λόγω του μεγέθους, του σχήματος και της θέσης τους.

Πιο συγκεκριμένα:

Υπερτροφικές Ουλές: Ο σχηματισμός τους οφείλεται στην υπερβολική παραγωγή του ινώδους ιστού. Πρόκειται για παχιές συστάδες ουλώδους ιστού, οι οποίες αναπτύσσονται απευθείας επάνω στην πληγή. Είναι επηρμένες και ερυθρές και ενδέχεται να διευρυνθούν με την πάροδο του χρόνου, να παρουσιάσουν υπερμελάγχρωση (πιο σκούρο χρώμα) ή υπομελάγχρωση (πιο ανοικτό χρώμα).

Χηλοειδείς ή αλλιώς «ουλές που δεν έχουν όρια»: είναι αποτέλεσμα επιθετικής και ελαττωματικής διαδικασίας επούλωσης. Δημιουργούνται εξαιτίας της υπερβολικής παραγωγής κολλαγόνων ινών, οι οποίες μάλιστα διατάσσονται ακατάστατα μέσα κυρίως στο δέρμα. Εμφανίζονται συνήθως σε άτομα με σκουρόχρωμο δέρμα ή γενετική προδιάθεση. Μοιάζουν αρκετά με τις υπερτροφικές ουλές, ωστόσο είναι μεγαλύτερες, παχύτερες και τα όριά τους εκτείνονται πέρα από τα όρια της βλάβης. Δυστυχώς, χωρίς θεραπεία δεν υποχωρούν.

Ατροφικές ουλές: εμφανίζονται με εμβυθισμένες περιοχές. Συνήθεις ατροφικές ουλές είναι οι ουλές ακμής, όπου υπάρχει απώλεια κολλαγόνου. Ανάλογα με το σχήμα  και το βάθος τους διακρίνονται σε ice-pick (σχήμα V), rolling (σχήμα Μ) και boxcar (σχήμα U) ουλές.

Εγκαυματικές ουλές (ρικνώσεις): εμφανίζονται συνήθως μετά από μεγάλη απώλεια ιστού, όπως για παράδειγμα μετά από έγκαυμα και σχηματίζονται κοντά σε αρθρώσεις. Οι ουλές αυτές προκαλούν κυρίως λειτουργικά προβλήματα, περιορίζουν δηλαδή την κίνηση λόγω έλξης μεταξύ του δέρματος και του υποκείμενου ιστού κατά την επούλωση.

Υπερμελάγχρωση (πιο σκούρο χρώμα) ή Υπομελάγχρωση (πιο ανοικτό χρώμα)/ επιφανειακές ανωμαλίες: οι βλάβες αυτές μπορεί να είναι προϊόν ακμής ή κάποιου ήπιου τραυματισμού και δεν προκαλούν κινητικά προβλήματα. Βελτιώνονται σημαντικά με τη μέθοδο της χειρουργικής επέμβασης ή άλλης θεραπευτικής αντιμετώπισης που θα συστήσει ο εξειδικευμένος δερματολόγος.