ΜΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΕΚΡΗΞΗ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΥΛΩΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΓΩΝ

Off 1
Burst of light

Ακούγεται πολύ καλό για να’ ναι αληθινό. Η εφαρμογή δυνατού κόκκινου φωτός στο δέρμα ή σε κύτταρα στο μικροβιολογικό εργαστήριο παράγει άμεσα σημαντική αύξηση της ενέργειας. Αυτό ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην επούλωση των πληγών, στην ανακούφιση του πόνου, ίσως ακόμα και στην αντιμετώπιση της ανδρικής στειρότητας ή άλλων ιατρικών παθήσεων.

Αυτή η «μυστήρια» επουλωτική επίδραση είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ από το 2002 μελετάται η πιθανή εφαρμογή σε οφθαλμικά τραύματα, χωρίς ωστόσο να είναι γνωστός ο ακριβής μηχανισμός δράσης. Τελικά φαίνεται ότι η εξήγηση μπορεί να είναι πολύ πιο απλή, αν και συνεχίζει να είναι περίεργη: το κόκκινο φως φαίνεται να αλλάζει τις φυσικές ιδιότητες του νερού, με αποτέλεσμα την υπερσυμπίεση των χημικών αντιδράσεων που δίνουν ενέργεια στα κύτταρα του οργανισμού μας.

Η αποκάλυψη αυτή έγινε από τον Dr Sommer και την ερευνητική του ομάδα στο Πανεπιστήμιο ULM της Γερμανίας.

Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 είχαν γίνει κάποιες αναφορές ως προς την επίδραση του σχεδόν υπέρυθρου φωτός με μήκος κύματος 670 nm στα κύτταρα. Το φως προάγει την παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (adenosine triphosphate – ΑΤΡ) από τα μιτοχόνδρια, τα οποία είναι τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας των κυττάρων.

Μέχρι σήμερα η καλύτερη εξήγηση που μπορούσε να δοθεί επ’ αυτού αφορούσε την επιρροή που δέχεται ένα σημαντικό ένζυμο, το κυτόχρωμα C, από τη σχεδόν υπέρυθρη ενέργεια. Τώρα πλέον γνωρίζουμε ότι η απορρόφηση του φωτός δεν γίνεται στη σωστή συχνότητα.

 

Πιο αραιό από το νερό

Ο Sommer και οι συνεργάτες του υπογραμμίζουν τη σημασία του νερού που βρίσκεται εντός των κυττάρων. Υπό κανονικές συνθήκες το νερό που υπάρχει δίπλα σε οποιοδήποτε συμπαγές αντικείμενο έχει υψηλή επιφανειακή τάση, κάτι που το καθιστά πιο παχύρρευστο.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ερευνών τους, όταν εφαρμόζεται κόκκινο φως στα επιφανειακά στρώματα του νερού, αυξάνεται η απόσταση μεταξύ των μορίων του νερού, με αποτέλεσμα το υγρό να γίνεται λιγότερο παχύρρευστο.

Τα μιτοχόνδρια λαμβάνουν ενέργεια από ένα ένζυμο που δεσμεύεται στις μεμβράνες τους. Το εν λόγω ένζυμο περιστρέφεται δημιουργώντας κάτι σαν μοριακό στρόβιλο και όταν περικλείεται από λιγότερο παχύρρευστο νερό η περιστροφή γίνεται πιο εύκολη και, συνεπώς, παράγεται περισσότερη ATP.

Καθώς είναι δύσκολο να μετρηθεί η ποσότητα νερού εντός ενός ζωντανού κυττάρου, ο Sommer και η ερευνητική του ομάδα μέτρησαν την επίδραση του σχεδόν υπέρυθρου φωτός στα λεπτά στρώματα νερού, μελετώντας την τριβή σε έναν καθετήρα διαμαντιών καθώς εισερχόταν μέσω του νερού εντός ενός μεταλλικού αντικειμένου.

Η εφαρμογή του φωτός στο νερό ελαττώνει τη δύναμη που απαιτείται ώστε να επιτευχθεί η επιθυμητή ώθηση του καθετήρα κατά 72%. Αυτό αποτελεί την πρώτη εξήγηση ως προς τον πιθανό τρόπο λειτουργίας του φωτός, σύμφωνα με τον Καθηγητή Dr Försterling από το Πανεπιστήμιο Philipp της Γερμανίας και είναι ιδιαίτερα σημαντικό όπως τονίζεται από τον ίδιο.

 

Επούλωση των πληγών με τη βοήθεια του φωτός

Το φαινόμενο αυτό μελετάται και από άλλες ερευνητικές ομάδες ως ένας τρόπος επιτάχυνσης των διαδικασιών επούλωσης των τραυμάτων στο δέρμα και των οφθαλμικών εγκαυμάτων. Επιπροσθέτως, ενδέχεται να μπορεί να μειώσει τον πόνο και τη φλεγμονή στους υποδόριους ιστούς, δηλαδή τους ιστούς που βρίσκονται ακριβώς κάτω από το δέρμα, ενώ διερευνάται επίσης και η πιθανή θετική επίδραση του κόκκινου φωτός στη νόσο του Πάρκινσον.

Η καλύτερη κατανόηση του τρόπου επίδρασης του κόκκινου φωτός στα κύτταρα μπορεί να διευρύνει τις θεραπευτικές του χρήσεις για ιατρικούς σκοπούς, όπως υπογραμμίζεται από τον Dr. Sommer.

Παράλληλα, ο ειδικός στην εξωσωματική γονιμοποίηση Dr. Gagsteiger αναφέρει ότι το κόκκινο φως μπορεί ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση του ανδρικού σπέρματος ώστε να επιτευχθεί γονιμοποίηση. Για το λόγο αυτό έχει ήδη ξεκινήσει ερευνητικές μελέτες στις οποίες πραγματοποιείται ακτινοβόληση του σπέρματος με σχεδόν υπέρυθρο φως πριν από τη γονιμοποίηση. Στόχος είναι η ενδυνάμωση του σπέρματος, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες που έχει να φτάσει έως τα ωάρια και να τα γονιμοποιήσει.

 

Πηγή: New Scientist

Εικόνα: Dr. Sommer